Paraliz senny - demon pragnacy przemianyCzym jest paraliż senny i jak sobie z nim radzić

Paraliż senny jest często przyczyną wielkiego lęku. Nic dziwnego. Jest to stan bardzo realistyczny, podczas którego doświadczamy całkowitego unieruchomienia. Niekiedy dochodzą do tego elementy koszmaru – ktoś nas goni, a siły demoniczne chcą nami zawładnąć. Chwytają za kończyny, dręczą.
Topią, albo duszą, aż do zapadnięcia w ciemność, która przechodzi zazwyczaj w dalszy sen, bądź inną rzeczywistość.

Lęk w takich przypadkach jest związany z naszymi przekonaniami i wierzeniami. Każdy paraliż senny bowiem przedstawia głęboko wyparty potencjał naszej Jaźni. Nasz potencjał, który usilnie domaga się odkrycia i przejawienia w myśli i działaniu. Każdy demon, siła, która nas unieruchamia, bądź próbuje dopaść jest częścią naszej osobowości. Boimy się jej przez wpojone nam schematy myślowe. Bo nie wypada, bo to złe, niemoralne, niemożliwe…

Paraliż senny, demony i nękania

Warto sobie uświadomić, że wszystko co wypieramy z siebie, nie znika. Zamiast tego schodzi do głębokiej podświadomości i ujawnia się w naszych snach. Oraz w paraliżach sennych, które wskazują na bardzo silne pragnienie. Pragnienie użycia danego potencjału, który pomoże nam uzyskać poczucie pełni. Który zapełni wewnętrzną pustkę. Gdy nie wyrażamy siebie w pełni, swoista wewnętrzna tęsknota, zwana pustką, nigdy nas nie opuszcza.

Paraliż senny jest więc wołaniem części naszej duszy, która w wyparciu przybiera postać demona i zaczyna nękać. Nęka, ponieważ chce zostać zauważona. Chce wyjść z wyparcia, z ciemnego obszaru podświadomości. Podświadomość w tym przypadku jest bowiem więzieniem, które prowadzi do cierpienia i poczucia wiecznego niedosytu.

Wewnętrzny demon – niezrozumiały potencjał

Każdy potencjał może zostać użyty w sposób negatywny i pozytywny. Od nas zależy, w którym kierunku zostanie wyrażony. Nie należy więc obawiać się bycia sobą i prawdy o sobie. Wskazane jest natomiast zwrócenie uwagi na stłumione elementy w naszej podświadomości i poszukanie korzystnych dla nas sposobów wyrazu. Obok snów, pomagają w tym zdarzenia towarzyszące paraliżom sennym.

Łapanie za nogi podczas paraliżu sennego pokazuje, że nasza nieuświadomiona cecha odnosi się do działania i pójścia przez życie. Motywuje do zastanowienia się, dlaczego tkwimy w krzywdzącej sytuacji. Gdy dotykane są nasze dłonie, możemy domyślać się, że chodzi o lęk przed tworzeniem. Przed kreacją, którą być może uważamy za zbyt trudną, nieodpowiednią dla nas. Być może jesteśmy przeświadczeni, że brak nam zdolności. Samo duszenie natomiast wskazuje na czakrę gardła. Symbolizuje ona wyrażanie się, dzielenie wiedzą, przemawianie oraz przekazywania natchnienia.

Obłaskawienie demona – zrozumienie własnego potencjału i przejawienie go w działaniu

Woda odnosi się zaś do podświadomości, emocji i uczuć. Podtapianie podczas paraliżu sennego, czy wręcz topienie wskazuje zatem na wyparte emocje, z którymi nie chcemy się zmierzyć. Bez emocji jednak nie zdołamy oczyścić naszej podświadomości z blokad. Są one nośnikiem zrozumienia i podstawowym budulcem jakiejkolwiek formy, również tej podświadomej. Pozwolenie sobie na emocjonalność, zrozumienie tego, co się za nią kryje, jest elementem wyjściowym. Dzięki temu paraliże senne przestaną nas nawiedzać.

Zwrócenie uwagi na wyparte potencjały oraz zrozumienie ich przydatności jest fundamentem rozpracowania paraliży sennych. Nie obejdzie się jednak bez działania. Każda cecha naszej osobowości musi zostać wyrażona w materii. Tylko w ten sposób wyjdzie całkowicie z uwięzienia i nie przestanie nas nękać.

Przeczytaj także:

Podswiadomosc, czyli pamiec istnienia i bolu Kierunek Zycie
Podświadomość, pamięć istnienia (i) bólu
Znaczenie snu jako kierunkowskaz życia Kierunek Zycie
Znaczenie snu jako drogowskaz w życiu
Matka i ojciec - popęd i pragnienie
Matka i Ojciec – Pragnienie i Popęd

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.